Europa szuka nowego szefa EBC

Nowości ze świata
19. 11. 2026 | Tomas Kudela

Poszukiwania następcy Christine Lagarde na czele EBC weszły w etap oficjalnych kandydatur. Obecna prezes zapowiedziała, że odejdzie 7 lutego 2027 r. O jej stanowisko ubiegają się Hiszpan Pablo Hernández de Cos i Holender Klaas Knot.

EU.png
EU.png

Klaas Knot był uważany za jastrzębia w polityce pieniężnej. Z kolei poglądy Pabla Hernándeza de Cosa wiązano z jego współpracą z Mariem Draghim, który zasłynął przemówieniem „Whatever it takes”. Draghi zapewnił w nim rynki, że EBC w ramach swojego mandatu zrobi wszystko, co konieczne, by chronić euro, i że będzie to wystarczające do utrzymania spójności strefy euro. Stanowisko de Cosa odczytywano jako sygnał, że w razie potrzeby będzie bardziej skłonny pomagać państwom znajdującym się w trudnej sytuacji.

Z doniesień z ostatnich dni wynika, że przewagę w wyścigu o fotel prezesa zyskuje Pablo Hernández de Cos. Ma to związek z deklaracją Niemiec, które wyraziły zainteresowanie obsadzeniem stanowiska głównego ekonomisty EBC.

Z perspektywy Europy wybór osoby skłonnej pomagać państwom w trudnej sytuacji jest moim zdaniem zrozumiały. Europa przechodzi trudny okres słabego wzrostu gospodarczego, a dotychczasowe siły napędzające ten wzrost stopniowo się wyczerpują. Dochodzą do tego stopniowa utrata konkurencyjności w dziedzinie technologii oraz znaczny wzrost cen energii. Państwa znajdują się więc pod presją, a rynki mogłyby postrzegać jastrzębia na czele EBC jako zagrożenie dla spójności strefy euro.

Wiele osób wiąże odejście obecnej szefowej około ośmiu miesięcy przed końcem kadencji z sytuacją polityczną w Europie, zwłaszcza z wyborami we Francji. Duży wpływ na wybór szefa EBC ma bowiem także prezydent Francji. Pojawiły się spekulacje, że unijni politycy starali się dokonać zmian w kierownictwie EBC jeszcze przed wyborami prezydenckimi, aby uniknąć sytuacji, w której Marine Le Pen miałaby wpływ na obsadę stanowiska prezesa EBC.

W osobie nowego prezesa Europa zyska więc człowieka związanego z dziedzictwem Draghiego. Rynki nie będą musiały się obawiać, że gdyby trzeba było pomóc któremuś z państw, na czele EBC stanie ktoś, kogo trzeba będzie namawiać do wykorzystania autorytetu banku. Drugą stroną medalu będzie jednak znana od czasu greckiego kryzysu pokusa nadużycia: państwa UE nie będą czuły potrzeby ograniczania deficytów budżetowych, jeśli będą wiedziały, że EBC nie pozwoli im upaść.

LinkedIn ShareTwitter ShareFacebook share